วันจันทร์ที่ 30 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

เมื่อคืนฝนคงตกหนัก

เดินจูงมือแพททริคไปโรงเรียน 
แพททริค : เมื่อคืนฝนคงตกหนัก
หม่าม้า : ทำไม (แกล้งถามดูซิ)
แพททริค : เพราะน้ำมันเต็มพื้น 


แพททริค 6.3 ขวบ
31 May 16

วันจันทร์ที่ 9 พฤษภาคม พ.ศ. 2559

9 May 16 เมื่อคืนเรา 3 คนคุยกันก่อนนอน

เมื่อคืนเรา 3 คนคุยกันก่อนนอน เก่งชอบสมมุติเรื่องราวให้ลูกลูกคิด ดูซิเขาคิดยังไง
หม่าม้า : มีคนมาจีบหม่าม้าอีกแล้ว
ซี่ : เขาทำยังไง
หม่าม้า :  เขา สวัสดีครับ ขอผมชวนไปทานข้าวนะครับ (เมือสองสามคืน เราก็บอกแบบนี้ เมื่อคืนเล่าซ้ำครั้งที่ สาม)
ซี่ :  ขึ้นเสียงสูงงง หม่าม้าาา มันไม่น่าเป็นไปได้นะ คนสวยเยอะแยะในโลกนี้ เขาจะมาจีบหม่าม้า กันทำไม
หม่าม้า : คิด เออเข้าใจคิดเน้อจริงของซี่
ซี่ : แล้วหม่าม้าก็ไม่ได้สวยมาก แถมมีพุง อีกต่างหาก เป็นไปไม่ได้
หม่าม้า : คิด ขำหนักมากกกก
หม่าม้า : เออออก็ที่ทำงานไม่ค่อยมีผู้หญิงอะ

anyway เขาหล่อน้า แล้วใส่แว่น (ลูกลูกเราชอบผู้ชายใส่แว่น)

แพททริค : เอาเอาจะได้มีพ่อใหม่ รวยไหมหม่าม้า
ซี่ : ไม่ต้องรวยแต่ต้องมี sex packs
หม่าม้า : ขำาาาาาาาาาาา

หม่าม้า : เขามีลูก สามคนนะ
ซี่ :  แพททริค เขามีลุกสามคน รวมเราอีก
แพททริค : แล้วเราจะไปนอนไหนอะ
หม่าม้า : ขำาาาาาาาาาาา
แพททริค :  แล้วถ้าเขาเป็นแฟนหม่าม้าแล้วมีลูกกับหม่าม้าหละ
หม่าม้า : ขำาาาาาาาาาาา วิเคาระห์ได้ลึกซึ้งกันจิงจิง

จากนั้นพวกเราก็หลับไปที่เวลา 21:30

ตอนเช้าภาคต่อ ขณะ เ่งและแพททริคเดินจูงมือเดินไปโรงเรียน
หม่าม้า : รู้ไหมหม่าม้าชอบเดินจับมือแพททริคไปโรงเรียน
แพททริค : ทำไมอะ
หม่าม้า : มือแพททริค นุ่มนิ่มไง
แพททริค : ดึงมือออกไม่ให้จับ
หม่าม้า : ขำาาาาาาาาาาา ในใจ

แพททริค : หม่าม้ารู้เป่าว่าเวลาเป็นแฟนกับใครแล้วห้ามเลิกกันนะรู้ไหม
หม่าม้า : ทำไมอะ
แพททริค : ก็ดูแบบป่าป้ากับมาย่าซิ
หม่าม้า : คิดในใจเออจิง
หม่าม้า : ถามกลับ แล้วแพททริคหละมีแฟนตั้งหลายคน ห้ามเลิกนะ
แพททริค :  เงียบ.... เพราะเลิกมาแล้ว1คน ...คงเข้าใจมากขึ้น พอพูดถึงตัวเอง...

ความทรงจำที่ทำให้เราอมยิ้ม 10 May 2016 Lizie 7 Patrick 6



วันพุธที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2559

10 มีค 2016 ลิซซี่ 7 ขวบ ตอน อย่าลืมซื้อ คอลเกต น้าหม่าม้า

10 มีค 2016 ลิซซี่ 7 ขวบ ตอน อย่าลืมซื้อ คอลเกต น้าหม่าม้า

เมื่อวานซืนลิซซี่ร้องไห้อยากเรียนปั้นแป้งมากราคาที่ 6000 บาท พี่ดวนก็ไปด้วย พวกเราเดินผ่านร้านปั้นแป้ง...
เราบอกลิซซี่ว่าเดือนนี้ต้องจ่ายค่าเทอมคงต้องเก็บเงิน ซี่ร้องไห้เสียใจ.....
กลับไปบ้านทำการวิเคราะห์ว่าจะหาเงินยังไงให้ได้ 6000 บาทHmm ต้องหาเงินวันละ 2000 บาท ถึงเรียนปั้นแป้งได้ สู้สู้ หลังจากแคะกระปุก เธอทราบว่า เธอมีเงินเพียง 1900 บาท อายะ บอกจะช่วยแคะกระปุก พยายามต่อไปนะซี่น้อย

เมื่อเช้าไม่มีเพื่อนมาเล่นที่บ้านด้วย ซี่ร้องขอให้หม่าม้าอยู่บ้าน แต่เราบอกว่ายังไงก็ต้องไปทำงาน
ซี่เลยยึดมือถือไว้ บอกว่าหม่าม้ารักมือถือมากกว่าซี่...เราบอกว่าหม่าม้ารักซี่กับแพททริคที่สุด
แต่ถ้าจะกอดมือถือไว้อย่างนั้น พี่ดวนกับหม่าม้าจะออกไปทำงาน ให้ซี่อยู่กับมือถือและแมลงสาบ เหมือนเรื่องซินเดอเรล่า คุยกับสัตว์ต่างต่างในบ้าน ดีไหม...ซี่ร้องไห้น้ำตาคลอเต็มหน้า บอกว่าไม่เอา..ซี่ไม่อยากอยู่คนเดียว...กับแมลงสาบ...

ภาพเมื่อเช้าน่าสงสาร กึ่งน่ารักมากมาก เราปิดประตูบ้านแต่ซี่ร้องตามมาแล้วบอกว่า หม่าม้า.....พูดไปร้องไห้ไป... อย่าลืมซื้อคอลเกตกลับมานะ..ฮือฮือ...ร้องไห้น้ำตาคลอแก้มทั้งสองข้าง

ตอนนี้คอลเกตมีโฆษณาว่า ซื้อแล้วเปิดกล่องส่งชิงโชคได้เงิน...555

PS ความเชื่อมต่อของความคิดเป็นเลิศจริงแหะซี่น้อย

อยากให้ลูกผิดหวังเยอะเยอะตั้งแต่เล็ก เขาจะได้รู้จักความกดดันน้อยน้อย...เรียนรู้ความผิดหวัง..มันไม่สนุกแต่มันคือประสบการณืชีวิตที่สนุกและน่าจดจำทีเดียว

10 Mar 16




วันจันทร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559

เมือลิซซี่แกล้งแพททริค เมื่อแพททริคแกล้งลิซซี่

8 Feb 2016 ขณะนี้ ลิซซี่อายุ 7 ขวบเต็ม แพททริค 6 ขวบเต็ม

เมื่อคืนลิซซี่แกล้งน้องโดยดึงหมอนออกจากหัวแพททริค ขณะน้องนอน้ล่นipadทำให้หัวน้องด้านหลัง knock พื้น หม่าม้าถึงขั้นต้องตีลิซซี่ 1 ที แล้วลิซซี่ก็งอลไปนั่งห้องพี่ดวน ขณะที่แพททริคร้องไห้พักนึงแล้วแกล้งบอกเราว่า คุณยายเราชื่อ อะไร 0_o เก่งเลยบอกไปว่าอย่าแกล้งงงพูด (แพททริคยิ้ม)

หม่าม้าบอกซี่ว่าอย่าทำร้ายร่างกายคนอื่น ทำแบบนี้อาจตายได้สมองที่หัวเป็นส่วนสำคัญมากมาก

หลังจากทุกคนสงบอารมณ์...เราก็ไปที่ห้องนอนกัน แพททริคพูดด้วยน้ำตาว่า แพททริคไม่ชอบความรุนแรง แต่ถ้ามีผู้รายมา แพททริคจะเตะ จนหัวหลุดไปในถังขยะเลย..จากนั้นเก่งก็อ่านเรื่องเม่นโพกี้ที่ไม่ยอมอ่านหนังสือสอบ จาก 7 อุปนิสัยพัฒนาสู่ผู้มีประสิทธิผลสูง ของเด็ก มันสนุกมากจริงจริง

ตอนเช้าตื่นนอนมาลิซซี่บอกว่าปวดหัว..มีไข้ต่ำต่ำ..เลยขอหม้าหยุดเรียนวันนึง..เราก็ให้หยุด..

แต่สิ่งที่ประทับใจ และเรารู้ว่าสมองของลิซซี่ได้เกิดกระบวนการความคิดในด้าน planing..

ลิซซี่บอกว่า เดี่ยวพี่ดวนลงไปบอกลุง(มอไซด์) นะว่าลิซซี่ไม่ไปโรงเรียน ส่วนหม่าม้าโทรบอกพี่พจ( คนขับรถโรงเรียน ) ด้วยว่าวันนี้ซี่ป่วยไม่กลับรถโรงเรียน...ทักษะนี้ต้องฝึก..และเก่งรู้สึกว่าเราฝึกลูกได้ดีทีเดียว อย่างน้อยก็มีบางทักษะที่เราทำได้ดีแฮะ... 9 Feb 2016

จากการดูจาก My DNA ลิซซี่มี score การวางแผนที่ต่ำ แต่หากได้รับการกระตุ้น ค่าจะสูงมากเลยทีเดียว


วันอังคารที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2559

ต้องขอโทษป่าป๊าน้า 26 Jan 2016

เมื่อเด็กเด็กกลับมาจาก Legoland 22-25 Jan 16 กับลี
ตอนก่อนนอน แพททริตบอกกม่าม้าว่า รูเไหมว่าป่าป๊าเขาเป็นทหาร แล้วหม่าม้าเรียกตำรวจมาจับป่าป๊าได้ไง ป่าป๊า ไม่กลัวหรอกรู้ไหม

หลังสวดมนต์ ก่อนนอน ลิซซี่เอาบ้าง ลฺซซี่บอกว่า หม่าม้าต้องขอโทษป่าป๊า เพราะหม่าม้าทำผิดกับป่าป๊า เรื่องแรก แล้วอีกเรื่องนึงคือ หม่าม้าไม่ได้ train ให้ลิซซี่นอนเอง นี่ก็ความผิดอย่างที่ที่ 2 รู้ยัง ตอนนี้หม่าม้าต้องขอโทษป่าป๊า 2 เรื่องเลย... เราขำในใจ...

ตอนเช้าลีเอาเอาลิซซี่ insurance card มาให้ เราสามคน แพททริค ลี เก่งเดินจับมือแพททริค ออกไปขึ้นไซด์.. แพททริค กับเก่งเดินข้ามถนน วันที่ 26 Jan  16 มันเป็นวันที่อากาศหนาวที่สุดใน กรุงเทพ ในรอบ 50 ปี ตอนนั้นเก่งยืนจับมือแพททริค มองไปที่ลี แพททริค กระตุกมือแล้วกระซิบว่า บอก sorry ป่าป๊าเลย.. เราก็ตะโกนข้ามถนนไปดังดังว่า sorryyy และหันมาดูหน้าแพททริค ยิ้มแบบหน้าชื่นบาน เหมือนป่าป๊ากับหม่าหม้ากลับมาคืนดีกันแล้ว... ความรู้สึกของตัวเองตอนนั้นเหมือนในหนังฝรั่งไม่มีผิด..

ความรักของเด็กน้อยที่มีต่อพ่อ และความรักของแม่ที่มีต่อลูก...

วันนึงเก่งอยากกลับมาอ่านโพสต์นี้และระลึกถึงวันดีดีวันนี้... 27 Jan 16












วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2558

เมื่อแพททริคทำถาดขนมไทยคว่ำ Dec 2015

เมื่อแพททริคทำถาดขนมไทยคว่ำ Dec 2015

แพททริคตอนนี้อายุใกล้ 6 ขวบแล้ว และที่อนุบาลมณีรัตน์ ก็มีการนำเสนอ project ขนมไทย เราก็ไปซื้อขนมไทยเก้าพี่น้องถาดกลางไปให้ที่โรงเรียน ..

ตอนเย็นกลับมาแพททริคทำหน้าเศร้าแล้วบอกกับหม่าม้าว่า แพททริค ใจร้อนเดินถือถาดขนมไทยคว่ำ...เพื่อนเพื่อนเลยอดกินขนมไทยของแพททริค... อีกวันเราซื้อถาดใหม่ไปให้..ตอนเช้าแพททริค บอกว่าแพททริคไม่ถือนะ เพราะกลัวมันคว่ำอีก... เราค่อยค่อยนั่งลงคุยกับแพททริคว่า..

แพททริคลูกรัก...ไม่ต้องกลัวมันคว่ำหรอกครับ เมื่อวันที่แล้ว แพททริครู้แล้วว่ามันคว่ำยังไง วันนี้ลองใหม่ พยายามไม่ให้มันคว่ำอีกนะ... เราผิดผลาด เราเรียนรู้ แพททริคจะเป็นเด็กอนุบาลที่เรียนรู้ที่จะถือขนมอย่างระวังที่สุด เพราะแพททริครู้แล้วว่าเดินยังไงมันถึงคว่ำ

จากนั้น เก่งดูแพททริค เดินถือถาดขนมอย่างระวังที่สุด ขึ้นบรรได..ซึ่งครั้งนี้มันไม่คว่ำแล้ว..

เราค่อยค่อยเรียนรู้จากความผิดพลาดกันไปทั้งแม่ทั้งลูกเน้อ  18 Dec 2015

ปล วันนึงแพททริคอาจกลับมาอ่านว่าเราสอนอะไรเขาไปบ้าง....


วันจันทร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558

Success is not a destination but a journey

Success is not a destination but a journey

เมื่อวานติวสอบลูก ลิซซี่ก็แบบ ทาเล็บบ้าง วาดรูป ทำหน้ากาก รู้สึกเหมือนลางานไปฝึกความอดทน.. เมื่อเช้าซี่หน้าจ๋อยนิดนึง หม่าม้าถามว่าทำไมซี่บอกว่ากลัวทำไม่ได้ เรายิ้มแล้วหอมแก้ม... ตอนนี้จะตกจะผ่านหรือไม่ไม่สำคัญ เราติวกันแล้วเมื่อวาน การสอบคือการทำความเข้าใจว่าครูต้องการสื่อสารอะไรและเราเข้าใจกับการสอนและการสื่อสารของครู now go and have fun..
มันไม่ใช่แค่การสอบของลูก แต่หลายหลายสิ่งในชีวิตเรา งาน ความรัก ธุรกิจ วิธีการทำสำคัญ และสนุกกว่าเป๋าหมายเสียอีก... 21 Jul 15