8 Feb 2016 ขณะนี้ ลิซซี่อายุ 7 ขวบเต็ม แพททริค 6 ขวบเต็ม
เมื่อคืนลิซซี่แกล้งน้องโดยดึงหมอนออกจากหัวแพททริค ขณะน้องนอน้ล่นipadทำให้หัวน้องด้านหลัง knock พื้น หม่าม้าถึงขั้นต้องตีลิซซี่ 1 ที แล้วลิซซี่ก็งอลไปนั่งห้องพี่ดวน ขณะที่แพททริคร้องไห้พักนึงแล้วแกล้งบอกเราว่า คุณยายเราชื่อ อะไร 0_o เก่งเลยบอกไปว่าอย่าแกล้งงงพูด (แพททริคยิ้ม)
หม่าม้าบอกซี่ว่าอย่าทำร้ายร่างกายคนอื่น ทำแบบนี้อาจตายได้สมองที่หัวเป็นส่วนสำคัญมากมาก
หลังจากทุกคนสงบอารมณ์...เราก็ไปที่ห้องนอนกัน แพททริคพูดด้วยน้ำตาว่า แพททริคไม่ชอบความรุนแรง แต่ถ้ามีผู้รายมา แพททริคจะเตะ จนหัวหลุดไปในถังขยะเลย..จากนั้นเก่งก็อ่านเรื่องเม่นโพกี้ที่ไม่ยอมอ่านหนังสือสอบ จาก 7 อุปนิสัยพัฒนาสู่ผู้มีประสิทธิผลสูง ของเด็ก มันสนุกมากจริงจริง
ตอนเช้าตื่นนอนมาลิซซี่บอกว่าปวดหัว..มีไข้ต่ำต่ำ..เลยขอหม้าหยุดเรียนวันนึง..เราก็ให้หยุด..
แต่สิ่งที่ประทับใจ และเรารู้ว่าสมองของลิซซี่ได้เกิดกระบวนการความคิดในด้าน planing..
ลิซซี่บอกว่า เดี่ยวพี่ดวนลงไปบอกลุง(มอไซด์) นะว่าลิซซี่ไม่ไปโรงเรียน ส่วนหม่าม้าโทรบอกพี่พจ( คนขับรถโรงเรียน ) ด้วยว่าวันนี้ซี่ป่วยไม่กลับรถโรงเรียน...ทักษะนี้ต้องฝึก..และเก่งรู้สึกว่าเราฝึกลูกได้ดีทีเดียว อย่างน้อยก็มีบางทักษะที่เราทำได้ดีแฮะ... 9 Feb 2016
จากการดูจาก My DNA ลิซซี่มี score การวางแผนที่ต่ำ แต่หากได้รับการกระตุ้น ค่าจะสูงมากเลยทีเดียว
วันจันทร์ที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559
วันอังคารที่ 26 มกราคม พ.ศ. 2559
ต้องขอโทษป่าป๊าน้า 26 Jan 2016
เมื่อเด็กเด็กกลับมาจาก Legoland 22-25 Jan 16 กับลี
ตอนก่อนนอน แพททริตบอกกม่าม้าว่า รูเไหมว่าป่าป๊าเขาเป็นทหาร แล้วหม่าม้าเรียกตำรวจมาจับป่าป๊าได้ไง ป่าป๊า ไม่กลัวหรอกรู้ไหม
หลังสวดมนต์ ก่อนนอน ลิซซี่เอาบ้าง ลฺซซี่บอกว่า หม่าม้าต้องขอโทษป่าป๊า เพราะหม่าม้าทำผิดกับป่าป๊า เรื่องแรก แล้วอีกเรื่องนึงคือ หม่าม้าไม่ได้ train ให้ลิซซี่นอนเอง นี่ก็ความผิดอย่างที่ที่ 2 รู้ยัง ตอนนี้หม่าม้าต้องขอโทษป่าป๊า 2 เรื่องเลย... เราขำในใจ...
ตอนเช้าลีเอาเอาลิซซี่ insurance card มาให้ เราสามคน แพททริค ลี เก่งเดินจับมือแพททริค ออกไปขึ้นไซด์.. แพททริค กับเก่งเดินข้ามถนน วันที่ 26 Jan 16 มันเป็นวันที่อากาศหนาวที่สุดใน กรุงเทพ ในรอบ 50 ปี ตอนนั้นเก่งยืนจับมือแพททริค มองไปที่ลี แพททริค กระตุกมือแล้วกระซิบว่า บอก sorry ป่าป๊าเลย.. เราก็ตะโกนข้ามถนนไปดังดังว่า sorryyy และหันมาดูหน้าแพททริค ยิ้มแบบหน้าชื่นบาน เหมือนป่าป๊ากับหม่าหม้ากลับมาคืนดีกันแล้ว... ความรู้สึกของตัวเองตอนนั้นเหมือนในหนังฝรั่งไม่มีผิด..
ความรักของเด็กน้อยที่มีต่อพ่อ และความรักของแม่ที่มีต่อลูก...
วันนึงเก่งอยากกลับมาอ่านโพสต์นี้และระลึกถึงวันดีดีวันนี้... 27 Jan 16
ตอนก่อนนอน แพททริตบอกกม่าม้าว่า รูเไหมว่าป่าป๊าเขาเป็นทหาร แล้วหม่าม้าเรียกตำรวจมาจับป่าป๊าได้ไง ป่าป๊า ไม่กลัวหรอกรู้ไหม
หลังสวดมนต์ ก่อนนอน ลิซซี่เอาบ้าง ลฺซซี่บอกว่า หม่าม้าต้องขอโทษป่าป๊า เพราะหม่าม้าทำผิดกับป่าป๊า เรื่องแรก แล้วอีกเรื่องนึงคือ หม่าม้าไม่ได้ train ให้ลิซซี่นอนเอง นี่ก็ความผิดอย่างที่ที่ 2 รู้ยัง ตอนนี้หม่าม้าต้องขอโทษป่าป๊า 2 เรื่องเลย... เราขำในใจ...
ตอนเช้าลีเอาเอาลิซซี่ insurance card มาให้ เราสามคน แพททริค ลี เก่งเดินจับมือแพททริค ออกไปขึ้นไซด์.. แพททริค กับเก่งเดินข้ามถนน วันที่ 26 Jan 16 มันเป็นวันที่อากาศหนาวที่สุดใน กรุงเทพ ในรอบ 50 ปี ตอนนั้นเก่งยืนจับมือแพททริค มองไปที่ลี แพททริค กระตุกมือแล้วกระซิบว่า บอก sorry ป่าป๊าเลย.. เราก็ตะโกนข้ามถนนไปดังดังว่า sorryyy และหันมาดูหน้าแพททริค ยิ้มแบบหน้าชื่นบาน เหมือนป่าป๊ากับหม่าหม้ากลับมาคืนดีกันแล้ว... ความรู้สึกของตัวเองตอนนั้นเหมือนในหนังฝรั่งไม่มีผิด..
ความรักของเด็กน้อยที่มีต่อพ่อ และความรักของแม่ที่มีต่อลูก...
วันนึงเก่งอยากกลับมาอ่านโพสต์นี้และระลึกถึงวันดีดีวันนี้... 27 Jan 16
วันศุกร์ที่ 18 ธันวาคม พ.ศ. 2558
เมื่อแพททริคทำถาดขนมไทยคว่ำ Dec 2015
เมื่อแพททริคทำถาดขนมไทยคว่ำ Dec 2015
แพททริคตอนนี้อายุใกล้ 6 ขวบแล้ว และที่อนุบาลมณีรัตน์ ก็มีการนำเสนอ project ขนมไทย เราก็ไปซื้อขนมไทยเก้าพี่น้องถาดกลางไปให้ที่โรงเรียน ..
ตอนเย็นกลับมาแพททริคทำหน้าเศร้าแล้วบอกกับหม่าม้าว่า แพททริค ใจร้อนเดินถือถาดขนมไทยคว่ำ...เพื่อนเพื่อนเลยอดกินขนมไทยของแพททริค... อีกวันเราซื้อถาดใหม่ไปให้..ตอนเช้าแพททริค บอกว่าแพททริคไม่ถือนะ เพราะกลัวมันคว่ำอีก... เราค่อยค่อยนั่งลงคุยกับแพททริคว่า..
แพททริคลูกรัก...ไม่ต้องกลัวมันคว่ำหรอกครับ เมื่อวันที่แล้ว แพททริครู้แล้วว่ามันคว่ำยังไง วันนี้ลองใหม่ พยายามไม่ให้มันคว่ำอีกนะ... เราผิดผลาด เราเรียนรู้ แพททริคจะเป็นเด็กอนุบาลที่เรียนรู้ที่จะถือขนมอย่างระวังที่สุด เพราะแพททริครู้แล้วว่าเดินยังไงมันถึงคว่ำ
จากนั้น เก่งดูแพททริค เดินถือถาดขนมอย่างระวังที่สุด ขึ้นบรรได..ซึ่งครั้งนี้มันไม่คว่ำแล้ว..
เราค่อยค่อยเรียนรู้จากความผิดพลาดกันไปทั้งแม่ทั้งลูกเน้อ 18 Dec 2015
ปล วันนึงแพททริคอาจกลับมาอ่านว่าเราสอนอะไรเขาไปบ้าง....
แพททริคตอนนี้อายุใกล้ 6 ขวบแล้ว และที่อนุบาลมณีรัตน์ ก็มีการนำเสนอ project ขนมไทย เราก็ไปซื้อขนมไทยเก้าพี่น้องถาดกลางไปให้ที่โรงเรียน ..
ตอนเย็นกลับมาแพททริคทำหน้าเศร้าแล้วบอกกับหม่าม้าว่า แพททริค ใจร้อนเดินถือถาดขนมไทยคว่ำ...เพื่อนเพื่อนเลยอดกินขนมไทยของแพททริค... อีกวันเราซื้อถาดใหม่ไปให้..ตอนเช้าแพททริค บอกว่าแพททริคไม่ถือนะ เพราะกลัวมันคว่ำอีก... เราค่อยค่อยนั่งลงคุยกับแพททริคว่า..
แพททริคลูกรัก...ไม่ต้องกลัวมันคว่ำหรอกครับ เมื่อวันที่แล้ว แพททริครู้แล้วว่ามันคว่ำยังไง วันนี้ลองใหม่ พยายามไม่ให้มันคว่ำอีกนะ... เราผิดผลาด เราเรียนรู้ แพททริคจะเป็นเด็กอนุบาลที่เรียนรู้ที่จะถือขนมอย่างระวังที่สุด เพราะแพททริครู้แล้วว่าเดินยังไงมันถึงคว่ำ
จากนั้น เก่งดูแพททริค เดินถือถาดขนมอย่างระวังที่สุด ขึ้นบรรได..ซึ่งครั้งนี้มันไม่คว่ำแล้ว..
เราค่อยค่อยเรียนรู้จากความผิดพลาดกันไปทั้งแม่ทั้งลูกเน้อ 18 Dec 2015
ปล วันนึงแพททริคอาจกลับมาอ่านว่าเราสอนอะไรเขาไปบ้าง....
วันจันทร์ที่ 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2558
Success is not a destination but a journey
Success is not a destination but a journey
เมื่อวานติวสอบลูก ลิซซี่ก็แบบ ทาเล็บบ้าง วาดรูป ทำหน้ากาก รู้สึกเหมือนลางานไปฝึกความอดทน.. เมื่อเช้าซี่หน้าจ๋อยนิดนึง หม่าม้าถามว่าทำไมซี่บอกว่ากลัวทำไม่ได้ เรายิ้มแล้วหอมแก้ม... ตอนนี้จะตกจะผ่านหรือไม่ไม่สำคัญ เราติวกันแล้วเมื่อวาน การสอบคือการทำความเข้าใจว่าครูต้องการสื่อสารอะไรและเราเข้าใจกับการสอนและการสื่อสารของครู now go and have fun..
มันไม่ใช่แค่การสอบของลูก แต่หลายหลายสิ่งในชีวิตเรา งาน ความรัก ธุรกิจ วิธีการทำสำคัญ และสนุกกว่าเป๋าหมายเสียอีก... 21 Jul 15
วันจันทร์ที่ 29 มิถุนายน พ.ศ. 2558
สร้าง 21st Century Skill การเห็นใจและช่วยเหลือผู้อื่น
เมื่อสองคืนที่แล้ว 28 Jun 15 ก่อนนอนเราสองแม่ลูกมักคุยกัน หลังสวดมนต์และท่องศัพท์ เราสามแม่ลูกจะอ่านนิทาน และจากนั้นเป็นเวลาที่ลิซซี่จะคุยสิ่งที่เธอกังวลใจออกมา.. วันนั้นเก่งเล่านิทานเรื่องโซเฟียเดอะเฟิร์ส ตอน ประกวดชุดแฟนซี ซึ่งเนื้อหาเกี่ยวกับการช่วยเหลือและแบ่งปันผู้อื่น..
ลิซซี่เปรยว่า ที่โรงเรียน น้อยหน่าไม่มีเพื่อน..ชอบทำอะไรคนเดียวทานข้าวเสร็จก็มานั่งคนเดียว ทำอะไรเสร็จก็ไม่ไปวิ่งเล่นเหมือนคนอื่น... แล้วลิซซี่ก็หลับไป ดูวิธีการเล่าลิซซี่ทำให้เราคิดไม่ได้ว่าลิซซี่น่าจะกังวลใจพอดู..
รุ่งเช้าเก่งเลยคิดแผนช่วย... หม่าม้าจะให้เงินหนูสิบบาท พาเพื่อนไปซื้อขนมน๊ะ แต่พอวานเย็นกลับมาลิซซี่บอกว่าให้เงินน้อยหน่าไปเฉยเฉย..ฮึมแต่ลิซซี่ก็เล่าอีกว่า ได้ไปฟัง concert คนร้องเพลงกับน้อยหน่าด้วย...(ตัวเองแอบงง ฝันหรือเปล่า)
(การชวนเพื่อนไปซื้อขนมจะชวนเพื่อนไปแลเวให้เพื่อนอองเงินเองก็กะไร...เลยให้เงินไปเผื่อ..)
กลับมาที่ก่อนนอนเมื่อคืนทางโรงเรียนมีใบงานมาให้ทำ ดูเหมือนคุณพ่อคุณแม่จะช่วยลูกทำอย่างหนัก..
การแข่งขันมีส่วนดี....เพราะช่วยให้เกิดการพัฒนา... แต่ถ้าเน้นแข่งขันอย่างเดียวจะทำให้ขาดการเห็นใจผู้อื่น จะเป็นคนที่เห็นแต่ส่วนตน ดังนั้นการพัฒนาเด็กให้เป็นคนทีจะเห็นใจและคิดถึงผู้อื่นต้องเริ่มตั่งแต่ยังเล็กยังน้อย...
อุทาหรณ์ เพื่อนที่ทำงานไพรินเป็นโรคมะเร็งที่อายุยังน้อย 30 กว่ากว่า ไพรินต้องหยุดงานไปรักษาตัวที่บ้าน และได้เจอหมอที่ดีมากหนึ่งคน และหมอเกย์ขี้วีนอีกคนนึง ไพรินโทรมาว่าหมอบอกว่ามาที่ห้องฉุกเฉินทำไม ที่นี่มีไว้สำหรับคนอาการหนัก แต่โรคมะเร็งทำให้ไพรินปวดมากเหมือนอยู่ในนรกเลย หมอกลับพูดกับเธอแบบนั้น ไม่มีจรรบาบรร และไม่รักในอาชีพของตนเลย...การเป็นหมอคือช่วยผู้อื่นทั้งกายและใจ..และไม่ถึงเดือนไพรินก็เสียชีวิต.. ถามว่าหมอเก่งไหม ต้องตอบว่าคงเรียนเก่ง แต่ถามว่าหมอเห็นใจไพริน ณ วันนั้นไหม คงตอบว่า ไม่เพราะถ้าเห็นใจคงไม่ใช้สำเนียงเช่นนั้น..
ทำให้เราเมื่อเป็นแม่กลับมาดู..เราจะสร้างยอดมนุษย์ที่เก่งเหนือคนอื่นแล้วไม่รู้จักเห็นใจและช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยใจจริง.. หรือเราจะสร้างอนาคตของชาติ คนเก่งและคนดีที่นึกถึงคนอื่นเสมอ ?
เมื่อวานนี่คือภาพแชร์ใน line กลุ่มที่คุณพ่อคุณแม่ถูมิใจช่วยลูกทำ ถามว่าเด็กอายู 6-7 ขวบต้องการ skill นี้แค่ไหน
ลิซซี่เปรยว่า ที่โรงเรียน น้อยหน่าไม่มีเพื่อน..ชอบทำอะไรคนเดียวทานข้าวเสร็จก็มานั่งคนเดียว ทำอะไรเสร็จก็ไม่ไปวิ่งเล่นเหมือนคนอื่น... แล้วลิซซี่ก็หลับไป ดูวิธีการเล่าลิซซี่ทำให้เราคิดไม่ได้ว่าลิซซี่น่าจะกังวลใจพอดู..
รุ่งเช้าเก่งเลยคิดแผนช่วย... หม่าม้าจะให้เงินหนูสิบบาท พาเพื่อนไปซื้อขนมน๊ะ แต่พอวานเย็นกลับมาลิซซี่บอกว่าให้เงินน้อยหน่าไปเฉยเฉย..ฮึมแต่ลิซซี่ก็เล่าอีกว่า ได้ไปฟัง concert คนร้องเพลงกับน้อยหน่าด้วย...(ตัวเองแอบงง ฝันหรือเปล่า)
(การชวนเพื่อนไปซื้อขนมจะชวนเพื่อนไปแลเวให้เพื่อนอองเงินเองก็กะไร...เลยให้เงินไปเผื่อ..)
กลับมาที่ก่อนนอนเมื่อคืนทางโรงเรียนมีใบงานมาให้ทำ ดูเหมือนคุณพ่อคุณแม่จะช่วยลูกทำอย่างหนัก..
การแข่งขันมีส่วนดี....เพราะช่วยให้เกิดการพัฒนา... แต่ถ้าเน้นแข่งขันอย่างเดียวจะทำให้ขาดการเห็นใจผู้อื่น จะเป็นคนที่เห็นแต่ส่วนตน ดังนั้นการพัฒนาเด็กให้เป็นคนทีจะเห็นใจและคิดถึงผู้อื่นต้องเริ่มตั่งแต่ยังเล็กยังน้อย...
อุทาหรณ์ เพื่อนที่ทำงานไพรินเป็นโรคมะเร็งที่อายุยังน้อย 30 กว่ากว่า ไพรินต้องหยุดงานไปรักษาตัวที่บ้าน และได้เจอหมอที่ดีมากหนึ่งคน และหมอเกย์ขี้วีนอีกคนนึง ไพรินโทรมาว่าหมอบอกว่ามาที่ห้องฉุกเฉินทำไม ที่นี่มีไว้สำหรับคนอาการหนัก แต่โรคมะเร็งทำให้ไพรินปวดมากเหมือนอยู่ในนรกเลย หมอกลับพูดกับเธอแบบนั้น ไม่มีจรรบาบรร และไม่รักในอาชีพของตนเลย...การเป็นหมอคือช่วยผู้อื่นทั้งกายและใจ..และไม่ถึงเดือนไพรินก็เสียชีวิต.. ถามว่าหมอเก่งไหม ต้องตอบว่าคงเรียนเก่ง แต่ถามว่าหมอเห็นใจไพริน ณ วันนั้นไหม คงตอบว่า ไม่เพราะถ้าเห็นใจคงไม่ใช้สำเนียงเช่นนั้น..
ทำให้เราเมื่อเป็นแม่กลับมาดู..เราจะสร้างยอดมนุษย์ที่เก่งเหนือคนอื่นแล้วไม่รู้จักเห็นใจและช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ด้วยใจจริง.. หรือเราจะสร้างอนาคตของชาติ คนเก่งและคนดีที่นึกถึงคนอื่นเสมอ ?
เมื่อวานนี่คือภาพแชร์ใน line กลุ่มที่คุณพ่อคุณแม่ถูมิใจช่วยลูกทำ ถามว่าเด็กอายู 6-7 ขวบต้องการ skill นี้แค่ไหน
สำหรับแม่อย่างเราขอตอบว่า skill การคิดคำนวณขาดไม่ได้ แต่ skill ที่สำคัญมากกว่าในการอยู่ร่วมกันกับผู้อื่นอย่างเห็นใจ เป็น skill สำคัญไม่แพ้กัน การจะทำให้เด็กหนึ่งคนเห็นใจผู้อื่นนั้นเป็นเรื่องไม่ยากและไม่ง่าย เราอาจมาช่วยกันสร้างอนาคตของชาติให้เป็นคนดีตั้งแต่เล็กเล็กได้ เพราะเมื่อโตไปมันจะยากขึ้นเป็นลำดับ
ในกรณีนี้ ลิซซี่จะได้เรียนรู้การช่วยเหลือผู้อื่น
น้องน้อยหน่า จะได้รู้สึกอุ่นใจ มีเพื่อนมาพูดคุย
มิตรภาพของทั้งสองจะค่อยค่อยเบ่งบาน
ตัวเก่งในฐานะแม่ รู้สึกตื้นตันใจและอิ่มใจ ที่ลูกได้เดินในแนวทางที่อบอุ่น ช่วยเหลือผู้อื่น
ส่วนคุณแม่น้องน้อยหน่า คงรู้สึกอุ่นใจขึ้นที่มีเพื่อนร่วมทาง... 30 Jun 2015
วันอาทิตย์ที่ 21 มิถุนายน พ.ศ. 2558
วันนี้ใช้มุกเงียบปรามเด็กทะเลาะกัน ประจำไม่ยอมเข้านอน กว่าจะแปรงฟันบอกหลายที จะ3 ทุ่มแล้ว ลิซซี่ยังขอเล่น ipad สรุป เล่นap ที่ต้องมใส่รูปหน้าทุกคน ในครอบครัว แพททริคไม่ยอมให้เอารูปแพทริคใส่เข้าไป ลิซซี่ไม่ยอม ทาเลาะกัน ทุกคนร้องไห้...
วันนี้แม่เงียบหลับตา 3 นาที เพราะเหนื่อยที่จะบ่น ทุกคนเริ่มหยุด เพราะแม่ไม่ค่อยเป็นแบบนี้...
ก่อนแปรงฟัน
หม่าม้า : แม่ไม่อยากจะเป็นยายแก่ผมฟูขี้บ่น ต่อไปนี้แม่จะเงียบ
ทุกคน : แปรงฟันแต่โดยดี...
หม่าม้า : แม่ไม่อยากจะเป็นยายแก่ผมฟูขี้บ่น ต่อไปนี้แม่จะเงียบ
ทุกคน : แปรงฟันแต่โดยดี...
ตอนที่ทั้งสองคนร้องไห้เพราะทะเลาะกัน : แพททริค ร้องไห้หน้าเบะแล้วบอกว่า พรางร้องไห้ หม่าม้า ฮือฮือ หม่าม้าค้าบ : ร้องต่อ หม่าม้าเป็นยายแก่ขี้บ่น (ขณะเราเงียบและแกล้งหลับตา) หม่าม้าค้าบบ หม่าหม้าอยากเป็นยายแก่หัวฟูขี้หลับ อีกด้วยเหรอ
(ขำมากแต่หัวเราะไม่ออก) ทุกอย่างเชื่อมโยงกันไปหมด... ลิซซี่ร้องไห้ต่อบอก ขอโทษหม่าม้า...
(ขำมากแต่หัวเราะไม่ออก) ทุกอย่างเชื่อมโยงกันไปหมด... ลิซซี่ร้องไห้ต่อบอก ขอโทษหม่าม้า...
สรุป คืนดีจบด้วยดีด้วยวิธีการไม่บ่น เงียบหลับตา 3 นาที
(นอกจากเป็นยายแก่ขี้บ่นแล้ว คืนนี้เป็นยายแก่หัวฟูขี้หลับอีกด้วย....)
(นอกจากเป็นยายแก่ขี้บ่นแล้ว คืนนี้เป็นยายแก่หัวฟูขี้หลับอีกด้วย....)
being supportive not to lead
สำหรับเด็ก : being supportive not to lead
คุณครูเตือนใจ เมื่อเช้ามีโอกาศได้คุยกับครูเกศเรื่องแพท หลาน.. รีบคุยไปใหญ่ว่าถ้าจบตรีแล้วต่อโทหรือคอร์สภาษา ครูเกศบอกว่ารอน้องจบก่อนดีไหมคะ.. เราก็คิดว่าน้องจะต้องหาเลี้ยงครอบครัวเลยลืมนึกไปเลยว่า น้องชอบอะไร.. ครูเกศแนะนำแพทจะต้องขวนขวายด้วยตัวเอง ไม่ใช่เราไป lead ตลอด วิธีที่ไม่แพงคือที่สวนลุมมีกิจกรรม มากมายให้น้องเขาไปลองเรียนศึกษาหาตัวเองให้เจอ..
กลับมามองตัวเองก็จริงใครจ้างให้เรียนโทคงไม่มีวัน (ใช้ศัพท์ลูกลูก "ไม่มีวัน") ดังนั้นเราจะไม่รีบมองที่การศึกษาสูงสุด แต่จะมองที่ base การศึกษาแล้วต่อยอดด้วยความชอบรวมถึงเด็กเด็ก inspiration .. บทเรียนนี้จะสอนเราไม่ให้บังคับลูกไม่จะsupport เขาในทางที่เขามีความสุข..เพราะ n the end ลูกลูกหลานหลานต้องหาเลี้ยงชีพด้วยตัวเขาเอง..22 Jun 2015
สมัครสมาชิก:
บทความ (Atom)
















