look back today Apr 2018 look back to Apr 2014

คิดถึงตอนเด็กๆมาก ชีวิตของแม่ก็เป็นเช่นนี้ ตอนเล็กๆก็อยากให้โต รับผิดชอบตัวเอง ช่วยเหลือตัวเอง พอโตมาก็คิดถึงตอนเล็กๆ ดูหน้ากลมๆพวกนี้ซิ เมื่อคืนอ่านเรื่อง chocolate factory กัน อ่านจะจบอยู่แล้วลิซซี่ถามว่าเรื่องเกี่ยวกับอะไร.. บางทีการอ่านหนังสือก่อนนอน หนังสือบางเรื่องจะสนุกบางเรื่อง เด็กๆก็แค่อยากฟังเสียงแม่กระมัง...

ของฝากจากอังกฤษ ทุกปีลิซซี่จะให้น้ำผลไม้ที่แจกบน flight ปีนี้ ยกระดับมาเป็น กระเป๋า toiletryบางเบาข้างในมี ถุงเท้า 1 คู่ กับ cracker ยี่ห้อ Singapore airline + พวงกุญแจ ^^ ❤ อันนี้นางตั้งใจซื้อมาฝาก... ส่วนของฝากของพี่ๆ dog cage เป็น chocolate

Cambodia April 2018

I went out for dinner and came back and see this guy..operation manager he works here for 18 years...he smiles to me so brightly at 8:30 pm...this work attitudes is timeless...
with all day traveling, when I just landed at Siem Reap airport, and took taxi, the driver said, he live in small room with his wife and 2 kids, he said he thought he will get me as a client to see around the town, but I said to him, I come here to work, so in the end, he didnt get any money for my trip here...apart from i paid for taxi fee.... of course I give him tips, but the attitudes of try so hard to earn more money in Siem Reap for majority of people isnt so easy... but I do understand how they feel. I am very lucky and my kids are very lucky that born in Thailand.

i have to try harder.... to smile and appreciate thing from the bottom of my heart... thank you Cambodian people...you bright up my sole...and I keep saying I will be here again, here I am but with business trip...I have to come back for my holidays...

ยุ่งตอนเช้า

ณ เวลา เมื่อเช้า 7:30 
โงเรียนแพททริคเข้า 7:40
-ลิซซี่โทรหายายให้หน่อยซี่อยากไป dog cafe
- ต้องเอาสมุดพกเพื่อนลิซซี่ +ชุดนักเรียนให้ รปภใต้ตึก
- เอาของลูกค้าลงไปข้างล่าง
- ให้เงินปุ๊ไปซื้อ wireless charger ที่ MBK
อวะกด ATM
- Lee โทรมาบอกว่าทำไมไม่รับสายให้เร็วกว่านี้
- เงิบมาก 
-แพททริคบอกเรากำลังจะสาย
ทุกอย่างเกิดขึ้นใน 5 นาที สมองทำงานเร็วมากๆ

ถาดรองสบู่ กับวันฝนตกและลิซซี่ซ้อมรับเกียรติบัตร ป3

เมื่อเช้าตอนอาบน้ำ ถาดรองสบู่เต็มไปด้วยน้ำและสบู่ก็ละเลยเกือบหมด 4 ก้อน มั่มม้าเลยเรียกแพททริคกับลิซซี่มาดู ถามว่าหนูทำรึเปล่า ไม่มีใครตอบ ลิซซี่บอกแพททริคทำ ส่วนแพททริคบอว่ามั่มม้าอาบนำคนสุดท้าย มั่มม้าเลยสอนว่า

จุดมุมหมายไม่ใช่ว่าใครทำ บ้านเราไม่ตำหนิใครและไม่โทษใคร จุดมุ่มหมายคือ ทำยังไงไม่ให้สบู่ละลายในครั้งต่อไป แล้วเราก็ยิ้มอย่างอ่อนโยนแล้วลูบหัวแพททริค ขณะที่ลิซซี่พี่ดวนกำลังถักเปียให้ เช้านี้มั่มม้าสอนลูกให้มี  EF โดยการทำให้ดู

เมื่อทุกคนลงมาเราคิดว่าฝนหายแล้ว แต่ฝนตกหนักมมาก วันนี้ที่โรงเรียนซี่หยุดแล้ว แต่สาววน้อยต้องไปซ้อมรับเกียรติบัตรจากโรงเรียน ซึ่งแน่นอนไม่ใช่สาขเรียนเก่งที่สุด แต่เป็นสาขาความดีนั่นเอง ซึ่งมั่มม้าก็จำชื่อตรงๆไม่ได้ เดี๋ยวได้มาแล้วจะถ่ายให้ดูเก็บไว้ บรรทึกนี้เอาไว้ให้ ลซซี่กับแพพทริอ่าน สอนลูกสอนหลาน และบันทึกเวลา ซึ่งผ่านไปเร็วมากๆ เมื่อคืนลิซซี่เอา photo album มาดูแล้วบอกว่า ลิซซี่คิดถึงอายะ ลิซซี่อยากให้อายะไปหัวหินกับพวกเราอีก...เราอบยิ้มเดี๋ยวขอคุยกับแม่มิ้นต์ก่อน มิตรภาพได้ก่อตัวมานานแล้ว.....

วันนี้ทุกคนเปียกหมดในวันฝนตก  ลิซซี่ พี่ดวน มั่มม้า คนขับมอไซด์ สวัสดีวันธรรมดาที่ฝนตกและเปียกฝน
พี่ดวนต้องกลับเอาชุดไปเปลี่ยนเพราะลิซซี่เปียกทั้งตัวเลย สงสัยไม่ได้ใส่เสื้อกันฝน

Executive functions^[1] (แปลว่า หน้าที่บริหาร ตัวย่อ EF) สามารถนิยามได้ว่า "เป็นทักษะที่จำเป็นในการทำกิจที่มีเป้าหมาย มีจุดมุ่งหมาย"^[2] เป็นคำครอบคลุมที่ใช้กล่าวถึงกระบวนการทางประชานที่ควบคุมและจัดการกระบวนการทางประชานอื่น ๆ ^[3] เช่น การวางแผน (planning), ความจำใช้งาน (working memory), การใส่ใจ, การแก้ปัญหา, การเข้าใจเหตุผลโดยใช้คำ (verbal reasoning), cognitive inhibition (การมีสมาธิ), cognitive flexibility (การคิดถึงหลาย ๆ เรื่องได้พร้อมกัน), task switching (การทำงานหลาย ๆ งานได้พร้อมกัน) ^[4] และการเริ่มและตรวจสอบการกระทำ^[5] 

พี่แพทของลิซซี่ แพททริค 1 มีค 2018

วันนี้เป็นวันฤกษ์ดี เหมือนทุกๆวัน
น้องแพท สาวน้อยที่จบการศึกษาวุฒิ ม.6 เมื่อเกือบสองปีที่แล้ว ที่บ้านไม่สนับสนุนให้เรียนป.ตรี เพราะต้องการให้ค้าขาย... เก่งบอกว่าไม่ได้ เพื่อค้าขายไปไม่รอด เราต้องมีตัวสำรอง.. เก่งเลยส่งค่าเทอมเรียนราม ในปีแรก พอปีที่สองอาม่าของน้องจึงช่วยส่ง...
วันนี้แพทมาเยี่ยม และเอาเงินมาคืนฟ่อนนึง... เราน้ำตาไหลและบอกว่า..เก็บไว้ทำทุน เรายังมีแม่ที่ไม่มีอาชีพและมีน้องที่กำลังเรียน น้ำตาไหลจากความปลื้มปริ่ม ที่แพทรู้จักตอบแทน รู้จักการเป็นผู้ให้ รู้จักความดี... แพทได้เงินเดือนเริ่มต้น จะใช้ก็ยังแทบไม่พอ..เก็บเงินมาคืนเราอีก...

วันนี้เราภูมิใจ ส่งขึ้นฝั่ง 1 คน สอนแพทว่า..
ฝึกฝีมือให้เก่ง ให้เชี่ยวชาญ ตอนนี้แพทเป็น sale เก่งเมื่อไหร่ค้าขายใหม่ ตอนนร้ต้องลับมีดก่อน

การให้...และมุมมอง

เรื่องเล่าเช้านี้

เมื่อวาน ซื้อ ยาสีฟันสมุนไพรกับกระเป๋า

Set สวยมาก 2 set กะจะเอาไปฝากครูประจำชั้น

และครูกิกกรรม เนื่องจาก ยาสีฟันยี่ห้อนี้หายากและกระเป๋าจะลายสวย

และแล้วตอนเช้าก็มีเสียงดังขึ้นว่า

จะเอาไปให้ทำไม ทำไมไม่ให้วันสำคัญ..(เค้ารักเราอยากให้เราเก็บเงินเยอะๆ ใช้อย่างประหยัด ❤)

แล้วลิซซี่เลยพูดขึ้นว่าใช่ให้อยู่ได้...

หม่าม้าเลยสอนว่า การให้ไม่จำเป็นว่าต้องเป็นวันสำคัญหรอก

ซี่ : ทำไมหละก็ทุกคนให้ของในวันสำคัญ

เราก็ตามคนอื่น

มั่มม้าก็ได้แต่ พูดเบาๆว่า ถ้าทุกคนให้ของในวันสำคัญ เค้าจะรู้ได้อย่างไร จำได้อย่างไรว่าเราให้อะไรเค้าอะ ทุกคนให้หมด

คงไม่มีใครมาจดมาจำ...

เราอยากดูแลใคร คิดถึงเค้า ให้ของที่มีคุณค่าทางใจได้น๊ะ

ความคิดเราลึกซึ้งกว่านั้น ครูประจำชั้นอยู่กับเราแค่ปีเดียวเอง มีโอกาศให้ของน้อยมาก....

ส่วนย้อนกลับมานึกถึงตัวเอง...

สมัยเด็กน้อย...เวลาคุณตาหรือเพื่อนคุณตายื่นเงินค่าขนมให้ สิบบาท ทั้งๆไม่ใช้สันสำคัญอะไร เราดีใจมากๆ และเราก็จดจำเพื่อนคุณตาได้ดี...

ถามว่า เพื่อนคุณตาเราทำประโยชน์อะไรให้เค้าได้บ้าง ก็ไม่...แต่ความสุขจากการได้รับ ได้สร้างรอยยิ้มในจิตใจมานานแสนนานนับสิบๆปี..

ถามกลับอีกว่าเพื่อนคุณตาได้อะไรจากการให้ในหลายๆครั้ง..เราคิดว่าท่านคงมีความสุขที่เห็นเรายิ้มและดีใจกระมัง....เรื่องมันก็มีแค่นี้แล...

ความคิดแต่ละคนช่างไม่เหมือนกันจริง..

ยาสีฟันจ๋า รอถึงคิวก่อนน้าค่อยออกโรง

เค้าอุตส่าตั้งใจซื้อเน้อ...

มีความยากขึ้นไปอีกระดับ....และต้องพัฒนาจิตใจตนเอง....

วันนี้ต้องอ่านนิทานเรื่องการให้ก่อนนอนให้เด็กๆฟัง

แต่ว่าเรายังมีอยู่ไหมหนอ..

แต่เฮารู้วธีแก้และอยากให้อะไรใครก็ให้ปุ๊วิ่งเอาไปส่งซิ ง่ายๆแค่นี้เอง คิดออกแล้ววุ้ย 555

ถ้ารักจะให้ต้องฝึกหัวใจให้ร่าเริง... สดชื่นน้า.. กุสุมาพร น้า

8 กพ 18