ครอบครัวคนไทย หรือ ครอบครัวของฉัน จากลิซซี่ 8 ขวบ

ลูกหลานคนรวยกับคนจนต้นทุนที่ไม่เท่ากัน June 2017

ลูกหลานคนรวยกับคนจนต้นทุนที่ไม่เท่ากัน คุณยายเคยบอกว่าถ้าส่งเก่งเรียนโทเนี่ยยายคงหมดตัวเพราะหลังจากเรียนโทจบออกมาทำงานกว่าจะคืนทุนคงอีก 20 ปี ตอนนั้นไม่ค่อยเข้าใจ เอ้าก็การศึกษามันคือการลงทุนไม่ใช่เหรอ วันนี้กระจ่างแจ่มแจ้ง อย่างแพททริคเรียน inter นี่กว่าจะจบ เกือบยี่สิบล้านบาท ขณะที่ลิซซี่ กว่าจะจบป.ตรี น่าจะ 3-4 ล้าน ต่างกับลิป ต้นทุนต่างกันละ จบออกมาใครจะได้เงินเดือนมากกว่ากัน เพิ่งจบก็คงเงินเดือนหมื่นกว่าบาท ROI ของทั้งคู่แตกต่าง...ถ้าจบมาแล้วทำธุรกิจเลยนี่ก็น่าจะต้องลองประมาณ 20 ธุรกิจกว่าจะทำเป็น.. ความรู้สมัยนี้ไม่ได้เจอที่ห้องเรียน ถ้ามี skill ในการขวนขวายจริง เปิด yutube เอาก็ได้ รู้หมด อ่านได้...ใครอยากโทอยากเอกก็หาทุนเอา ต้นทุนจะได้ต่ำๆ

ประเด็นคือลูกเราเมื่อไปเทียบกับทายาทตระกูลดังๆ ถามว่าใครได้เปรียบเสียเปรียบทางด้าน business ลูกคนจนจะโชคดีกว่ามาก เนื่องจากตัวตั้งเราต่ำ เราทำนิดเดียวเราหาได้ 100-200% จากต้นทุ่น ส่วนลูกคนรวยตัวตั้งสูง กว่าตะจบก็ 20-30 ล้าน ต้นทุ่นที่จะต้องต่อยอดธุรกิจนี่ ร้อนล้าน-หมื่นล้าน เหนื่อยเลยเพราะรุ่นแรก ถึงลุ่น 3-4 ห่างกันเกิน การถ่ายทอดประสบการณ์การล้มเหลว ซึ่งถือว่าเป็น core ของธุรกิจอาจจะต่ำมาก ดังนั้นกว่ารุ่นหลานตะถีบตัวจาก เพิ่งจบมา บวก พันล้านนี่ต้องขั้นเทพ

ดู ต.ย. ลูกตระกูล ลุมพินี นี่ pace หุ้นดูกำไรขาดทุน ยังขาดทุนต่อเนื่องเลย

5900 พันล้านแล้วมั้งลองเข้าไปอ่านดู 

ผลกำไร pace

เพราะตัวตั้งเขาสูง skill set ที่จบมากับประสบการณ์บินต่ำ...รุ่นพ่อสอนได้แต่ระยะเวลาบินต้องสะสม

เคยเห็นลูกหลานคนที่ได้มรดก 10-20 ล้านบาท หาเงินเองไม่ได้ซักบาท เพราะ ไม่มีอารมณ์หาเงิน ชีวิต สบายไม่เคยกดดัน ไอ้คนที่ไม่ได้อะไรหาใหญ่เลย ได้กำไรเร็วกว่าพวกมีมรดกเยอะ

ดังนั้นถ้าเป็นเราจนหรือคนฐานะปานกลางให้รู้เลยว่าต้นทุน ถึงกำไรเราต่ำ เราโชคดีมาก

ลูกใครเรียน inter ต้นทุนสูงพวกนี้ต้องพยายามมากหน่อยที่จะ break even 10-20 ล้านนี่กว่าจะหาได้ไม่น้อยเลย

อีกอย่างจะหาเงินได้เดือนละหมื่น หรือเดือนละล้าน % ที่ช่วยเหลือผู้อื่นก็ต่างกัน ถ้าคนหาเงินได้หมื่น ช่วยเหลือคนจนเดือนละ 100 บาท ส่วนคนที่หาได้เดือนละล้าน ช่วยแค่เดือนละ พัน ต้องคิดหนักละ...

Da Saturday วันนี้ต้นทุนหนูต่ำ ทำให้เต็มที่นะลูก หนู break even ไปนานแล้วทีเหลือคือกำไร กำไรชีวิต กำไรเงิน ทำให้เต็มที่ น้องๆแพททริค ลิซซี่ ที่กำลังเรียนอยู่เค้าต้นทุนสูงเค้าต้องพยายามมากกว่าหลายร้อยเท่า วันนี่พี่เก่งภูมิใจในตัวนอดา และผู้สนีบสนุนการศึกษาหนูทุกคน Bea On-usa Hanno Stamm Harold Henthorn @พี่นิตย์ อีกไปกี่ปีก็จบแล้ว เกรดเฉลี่ยหนูเกือบ 4.00 พี่ยังไมเคยเห็นใครสู้ชีวิตเท่าหนู ขอเอามาเป็นตัวอย่างให้น้องๆบ้านนี้นะคะ.. รักและคิดถึง

ต่อสู้ไปด้วยกันนะคะ ตอนเช้าวันที่ 12 June 2017

ชมรมคอรัส เริ่มเป็น ป3. อายุ 8 ขวบ

เมื่อคืนพวกเราตื่นเต้นกันมากๆ ลิซซี่เล่าให้หม่าม้าฟังว่า หม้าจำได้ไหมเรื่องเงินบริจาค ที่เพื่อนซี่ บริจาค 5 พันแล้วได้เข้าเฝ้า หม้าพนักหน้า หม่ารู้ยังว่าวันอังคารทุกคนต้องหยุดโรงเรียนแต่ซี่อะไม่ได้หยุด (แต่นางยิ้มหวาน) หม้าถามอ้าวทำไมอะ ซี่บอกว่า... ซี่อยู่ชมรมคอรัส (ซ้อมเวลาพัก ซี่ไม่มีเวลาเล้นกับเพื่อนและซื้อขนม ซ้อมๆๆไ)

ซี่ต้องไปร้องเพลงต่อหน้าฟ้าหญิงอุบลรัตน์... แล้วซี่ก็ยิ้มแก้มปริ ด้วยสายตาเป็ยประกาย ซี่จะได้เข้าเฝ้าาาาา (ซึ่งเราไม่ต้องบริจาคเงิน 5 พัน) หม่าม้าดีใจมากกก และร้องเพลง my girl my girl talk about my girl... ออกมาพวกเราหัวเราะและมีความสุขกันดังมากๆ ไม่ใช่เพราะไม่ต้องบริจาคแต่ เราไปถึงความฝันได้ด้วยหลากหลายวิธี

การอยู่โรงเรียนที่มีนักเรียนมาก vs โรงเรียน inter.. เด็กได้ใช้ skill เอาตัวรอด และ skillของตัวเองที่ต้องดิ้นรน ทางใดทางหนึ่ง ที่โรงเรียน มีกรอบให้ มันคือชีวิตจริง และดรามา เด็กได้เรียนรู้จากความผิดหวัง สมหวัง น้ำตา... หม่าม้าว่ามันดีงามพระราม infinity กับการพัฒนาลิซซี่มากๆ ส่วน แพททริค school report year end นั้น he did welll... ภาษาไทย he เริดมากกก happy ending วันนี้ ^_^ วันนี้แพททริคไปเวียดนามกับป่าป๊า 1 เดือน ก่อนนอนลิซซี่หอมหน้าผากน้องตอนนอนหลับ....
Log 9 Jun 17

แพททริคถามว่าต้องใช้มดกี่ตัวถึงจแบกแพททริคได้ ถามมา 2 วันแล้วหม่าม้าก็ลืมตอบมดหนึ่งตัวหนัก 1-5 มิลลิกรัม = 0.000001 หรือ 10 ยกกำลัง ลบ 6 กิโลกรัม มดหนึ่งตัวสามารถแบกได้ 10-50 เท่าของนำหนักตัวเท่ากับว่า มด หนึ่งตัวแบกน้ำหนักได้ = 0.000001x50 = 0.00005 กิโลกรัม หรือ 5x10 ยกกำลังลบ 5แพททริก น้ำหนัก 29 กิโลกรัม ต้องใช้มดกี่ตัวแบก0.00005 กิโลกรัม = 1 ตัว แบก29 kgs = 1x29 / 0.00005 = 5.8x 10 ยกกำลัง 6 หรือ 5,800,000 ตัวlog on 8 Jun 17

เมื่อลิซซี่อยากบริจาคเงิน 30000 บาท ตอน 8 ขวบ

เมื่อคืนลิซซี่บอกว่า คุณครูบอกว่าทางโรงเรียนรับบริจาค ถ้าใครบริจาค 3000 บาทได้ถวายพานเข้าเฝ้าฟ้าหญิงอุบลรันต์ 5000 บาทได้เหรียญที่ระรึก ลิซซี่บอกว่าขอ 30000 บาทน้าๆ ซี่อยากเฝ้าฟ้าหญิง เราบอกว่าไม่มีหรอก 3 หมื่นสำหรับบริจาค

ซี่เลยบอกว่าแล้ว 5000 บาท ได้ไหมน้าค้า หม้าบอกว่า 5000 ก็ไม่มี ซี่เลยว่าเราว่า เงินเดือนได้มาไม่มีเก็บเหรอทำไมไม่มี

เราเลยนำกระดาษA4 แล้วใช้ปากากเมจิก หัวใหญ่เขียน ตัวตั้งเงินเดือน ต่อด้วย ค่าผ่อนคอนโด ต่อด้วยเงินเดือนพี่ดวน ต่อด้วยค่ารถรับส่งโรงเรียนลิซซี่ ต่อด้วยเงินค่าอาหารและมอไซด์ไปส่งซี่ตอนเช้า ต่อด้วยค่าเทอม จากนั้นแพททริคก็บวกทั้งหมด 6 ขั้น ออกมาเกินรายรับ แต่เราก็ลงไปกดเงินมาให้ซี่ 5000 บาท และบอกข้อแม้ว่า บ้านนี้หม่าม้าหาเงินคนเดียว เงิน 5000 บาทมันไม้น้อยนะ แต่เอาไปวางไว้ที่ตักเธอแล้วบอกว่า ถ้าเกิดแบงค์ทวงเงินมาแล้วหม้าไม่มีจ่าย คอนโดนี้เราต้องย้ายออกไปอยู่ในที่ๆถูกกว่านี้

ถ้ารับจุดนี้ได้ก็เอาไป 5000 บาท นางเอามาคืนและแอบไปร้องไห้ห้องพี่ดวนและแคะกระปุกตัวเอง คิดว่าจะบริจาคกี่บาทดี ถามแพททริค แพททริคก็ไม่ให้ ถามพี่ดวนพี่ดวนก็ไม่ให้ สุดท้ายหม่าม้าให้ไป 1000 บาท ถามว่าโรงเรียนผิดไหม ไม่ผิดแน่นอน เพราะโรงเรียนก็ต้องบอกว่าบริจาคแล้ว 1234 เมื่อคืนลูกเราได้เรียนรู้จักคำว่าไม่มี และยอมรับมันทั้งน้ำตา แต่ซี่ก็ผ่านมันมาได้ ในระบอบทุนนิยม สังคมจะสอนลูกเราเรื่องวัตถุนิยม อยากมีอยากได้ อยากเด่น แต่ในความเป็นจริง ถ้าเราไม่ยอมรับมันและไคว่คว้ามันจะเจ็บมาก ลูกสาวเราได้บทเรียนเมื่อคืนแล้ว คิดว่าต้องมีต่อไปเรื่อยๆ จนเธอมีภูมิคุ้มกันที่สูง และวันหนึ่งเมื่อซี่โตไปหม่าม้าหวังว่าจะมอง ที่จะช่วยเหลือผู้อื่น มากกว่าจะมองว่าจะดีจะเด่นกว่าผู้อื่นอย่างไร......

เราได้แต่สั่งสอนแต่แม่เชื่อว่าหนูได้เรียนรู้ทีละนิดละน้อยแล้ว
สำหรับแม่จะหาเงินได้เดือนละล้านมันก็ไม่มีประโยชน์ ถ้าเราไม่เคยแบ่งปันให้ใคร แต่เราจะแบ่งปันได้มากเราต้องหาให้ได้มากก่อน ถ้าเรายังหาได้น้อยก็แบ่งปันตามกำลัง...ลิซซี่วัย 8 ขวบ

อยู่กันไปจนแก่นะคะพี่ดวน

ดูแลกันและกัน.....เมื่อคืนพี่ดวนบอกแพททริคว่าอีก 2 ปีจะกลับบ้าน... เพราะแพททริคโตแล้วเห็นแอบไปคุยกันหลังบ้าน.... จำวันที่เราแยกทางกับลีร้องไห้และต้องย้ายของเดินไปปาดน้ำตาไปและบอกพี่ดวนว่า ไม่รู้เก่งจะมีเงินจ่ายให้พี่ดวนหรือเปล่าลีบอกว่าไม่จ้างพี่ดวนแล้ว..ตอนนั้นเราต้องเดินทางไป business trip บ่อยมาก แล้วใครจะดูแลลูกเรา..เดินไปน้ำตาไหล พี่ดวนมองตาเราแล้วบอกว่า... เรื่องนั้นยังไม่ต้องไปคิด...แต่เราก็ผ่านกันมาได่ทุกเ..ดือนจากวันนั้นถึงวันนี้เราจะไม่มีวันลืม วันที่พี่ดวนยื่นมือ รับปากวันที่เราจนตรอก....วันนี้พี่ดวนดูแลเก่งและลูกวันหน้าพี่ดวนแก่เถ้าเก่งและลูกจะดูแลพี่ดวน...ใส่ไว้ตรงนี้และ blog เลย โตไปให้ซี่และแพททริคมาอ่าน..
เมื่อคืนกันการน้อยใจ....
เราเลยต้องเขียนจดหมายสอดเข้าห้องนอน......อาจจะเห็นว่ามีคนมาทำความสะอาดตู้ แกเลยน้อยใจก็เป็นได้ เราก็ไม่อยากให้พี่ดวนเหนื่อย.......ปีนี้พี่ดวน 55 แล้ว